Нигоҳ доштани симҳои муҳаррик муҳим аст. Беэътиноӣ ба нигоҳубин метавонад ба таназзули зуд ва ҳатто мушкилоти ҷиддӣ, ба монанди ноқилҳои кӯтоҳ оварда расонад.
Дастгоҳи ноқилҳои муҳаррик пайванди муҳими байни компютери идоракунӣ ва сенсорҳои муҳаррик мебошад. Хатогӣ дар ин ноқилҳо ба компютери идоракунӣ имкон намедиҳад, ки маълумоти сенсориро дуруст қабул кунад, ки метавонад ба кори дурусти муҳаррик таъсир расонад.
Барои нигоҳ доштани сими ноқилҳои муҳаррик, соҳибон бояд аввал қисмати муҳаррикро тоза кунанд, то чанг ва лойро аз равғани бухоршаванда тоза кунанд. Тавсия дода мешавад, ки бо оби фишори паст-шуста, сипас бодиққат хушк кунед. Барои пешгирӣ кардани хатарҳои эҳтимолӣ, усули боэътимодтарин ин аст, ки мошинро ба устохонаи таъмирӣ барои тозакунӣ бо истифода аз таҷҳизоти махсуси тозакунандаи чанг.
Илова бар ин, мунтазам тафтиш кардани сими симҳои муҳаррик барои фарсудашавӣ ва вайроншавӣ хеле муҳим аст. Барои таъмини бехатарии кори мошин ҳар гуна осеб бояд фавран иваз карда шавад.
Риояи тавсияҳои мунтазам оид ба нигоҳдорӣ ва санҷиш метавонад мӯҳлати истифодабарии ноқилҳои муҳаррикро ба таври назаррас дароз кунад, хатари нокомиро коҳиш диҳад ва ронандагии бехатар ва устуворро таъмин кунад.
